Filipinler Mindanao Müslüman Özerk Bölgesi
Filipinler Mindanao Adası Müslüman Özerk Bölgesi
|
|||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Filipinler’deki konumu
|
|||||||||||
Tür | Özerk bölge | ||||||||||
Başkent | Cotabato (Hükûmetin geçici ve fiili makamı Parang de jure hükûmet merkezi, (1995–2001) |
||||||||||
Tarihî dönem | 1989–2019 | ||||||||||
• Kuruluşu
|
1 Ağustos 1989 | ||||||||||
• Bangsamoro’ya bağlanması
|
26 Şubat 2019 | ||||||||||
Nüfus | |||||||||||
• 2015 sayımı
|
3,781,387 | ||||||||||
|
|||||||||||
Günümüzdeki durumu | Bangsamoro |
Müslüman Mindanao Özerk Bölgesi (kısaca ARMM) Filipinler’in güneyinde Mindanao Adalar grubunda yer alan, Müslümanların çoğunlukta olduğu özerk bir bölgeydi. Özerk bölge Müslümanların çoğunlukta olduğu 5 ilden oluşur. Bu iller Basilan, Lanao del Sur, Maguindanao, Sulu ve Tawi-Tawi’dir . Cotabato Şehri her ne kadar kendi yetkisinin dışında olsa bile bölgesel başkentidir. Müslüman Mindanao Özerk Bölgesi 21 Ocak 2019 yapılan halkoylamasında Bangsomoro Organik Yasası’nın onaylanmasından sonra yerini Bangsamoro Özerk Bölgesine bıraktı.[1]
Filipinler Mindanao Adası Coğrafik Konumu
Mindanao, Luzon adasından sonra Filipinler Cumhuriyeti’nin hem ikinci en büyük hem de ikinci en kalabalık nüfuslu adasıdır. Görkemli şelaleleriyle, ürkütücü volkanlarıyla, ıssız tropikal plajlarıyla, yoğun yağmur ormanlarıyla ve benzersiz doğal koruma alanlarıyla dikkat çeken Mindanao, Türkiye’den gelen turistlerin en az ziyaret ettikleri ve en az bilgi sahibi oldukları Filipin adasıdır. Dünyanın en büyük ve en yoğun nüfuslu adalarından biri olan Mindanao, dört denize kıyısı olan Filipinler’in en büyük güney adasıdır. Dünyanın en kalabalık nüfuslu yedinci adası olan Mindanao aynı zamanda da en çok Müslüman kökenli nüfus barındıran Filipinler adasıdır. Bu büyük adanın bölgesel turizm özelliklerini irdeleyen bu araştırmada; Türkiye’de ilk kez bir Filipinler adasının hem detaylı bölgesel coğrafi özellikleri irdelenmiş, hem de ayrıntılı turizm rehberi oluşturulmaya çalışılmıştır. Turistik rehber özelliklerini taşıyan bu bölgesel coğrafya çalışmasının öncelikli amacı bu adayı ziyaret eden yatırımcılara, öğrencilere, bilim uzmanlarına, iş adamlarına ve turistlere detaylı coğrafi ve turizm bilgileri sunması ve her bir bölgenin bir yandan coğrafi ve turizm potansiyelini diğer yandan da kültürel turistik mekânlarını ve doğal turizm çekiciliklerini tanıtmasıdır. Çalışmada Surigao, Butuan, Kagayan-de-Oro, Iligan, Valencia ve Dipolog, yani toplam 6 bölgenin coğrafi özellikleri, turizm merkezleri ve turizm potansiyelleri irdelenmiştir. Türkiye’de yapılan bilimsel araştırmalar arasında, büyük bir tropikal adanın çok boyutlu turizm portresi farklı coğrafi bölgeleri kapsayacak şekilde detaylı irdelenmediği için Kuzey Mindanao olarak ele alınan bu çalışmanın, ülkemizde ilk kez kaleme alınan araştırma örneği olduğu söylenilebilir. Mindanao adasının kuzey bölgelerinin coğrafi ve turizm potansiyeli ile ilgili Türkiye’de detaylı bir araştırma olmadığına göre, bu çalışma ile önemli bir bilgi boşluğunun doldurulması beklenmektedir. Müslüman Mindanao Özerk Bölgesi, Mindanao adası ve Sulu Takımadaları olmak üzere iki coğrafi alana ayrılır. Lanao del Sur ve Maguindanao illeri Mindanao adasında yer alır. Basilan, Sulu ve Tawi-Tawi illeri ise Sulu Takımadalarında bulunur.
Filipinler Mindanao Adası Tarihi
Filipinler tarihinin büyük bir kısmında, bölge ve Mindanao adasının çoğu bölümü kültürleri ve kimlikleri konusunda Filipinler’den ayrı bir gelişim süreci yaşadı. Bölge, 15. yüzyılda İspanyolların gelişine kadar Müslüman Filipinlilerin anayurduydu.[2] Müslüman Arapların 1380’de Tawi-Tawi’ye gelmeleriyle beraber bölgede İslamiyet yayılmaya başladı. Bölgede 1457’de Sulu Sultanlığı 1515’te de Maguindanao Sultanlığı adıyla 2 İslam devleti kuruldu.[3] Filipinler’in çoğu İspanyol hakimiyeti altındayken bu sultanlıklar bağımsızlıklarını ve düzenlerini korudu ve kuzeydeki sahil kasabalarına yapılan İspanyol taarruzlarını geri püskürttü. 19. yüzyılın son çeyreğine kadar İspanyol varlığı Sulu Sultanlığı tarafından resmen tanınmıyordu. Bölgede askeri karakolların bulunduğu alanlarla sınırlı zayıf bir İspanyol idaresi vardı. 1898 deki İspanya Amerika savaşını kaybeden İspanya 1898 Paris Antlaşmasıyla bölgeyi ABD’ye bıraktı.[4] Bölgede yaşayan Müslümanlar 400 yıldan fazla bir süreden beri sırasıyla İspanyol Amerikalı Japon ve Filipin orduları ile mücadele etti.
Filipinler Mindanao Müslüman Özerk Bölgesinin (ARMM) kurulması
Filipinler meclisi 1 Ağustos 1989 tarihinde Müslüman Mindanao özerk Bölgesinin kurulması için bir kanun çıkardı.[5] Kanuna göre bölgedeki 13 il ve 10 şehirde yeni kurulacak özerk bölgeye katılıp katılmama konusunda halk oylaması yapılmasına karar verildi.[6] Yapılan halk oylaması sonucunda Lanao del Sur , Maguindanao , Sulu ve Tawi-Tawi olmak üzere 4 il yeni kurulan özerk bölgeye katılma yönününde oy kullandı. Böylece özerk bölge Cotabato şehrinde 6 Kasım 1990’da yapılan törenle resmen tanındı ve Cotabato Şehri geçici başkent yapıldı. 14 Ağustos 2001 tarihinde yapılan halk oylaması sonucunda Basilan ili de özerk bölgeye katıldı.[7] Bu karardan sonra Müslüman Mindanao Özerk bölgesindeki il sayısı beşe yükseldi.
Filipinler Mondanao Adası Siyasi Bölümler
№ | İl | Merkez | Nüfusu (2015) |
Yüzölçümü km² |
Nüfus Yoğunluğu km²’ye |
---|---|---|---|---|---|
1 | Basilan | Lamitan | 346.579 | 1.103,50 | 310 |
2 | Lanao del Sur | Marawi | 1.045.429 | 3.872,89 | 270 |
3 | Maguindanao | Buluan | 1.173.933 | 4.871,60 | 240 |
4 | Sulu | Jolo | 824.731 | 1.600,40 | 520 |
5 | Tawi-Tawi | Bongao | 390.715 | 1.087,40 | 360 |
Bütünü | 3.781.387 | 12.535,79 | 300 |
Filipinlar Mondanao Adası Siyaseti
Yasama yetkisi
Bölge, bölgesel başkan (vali) tarafından yönetilir. Başkan ve başkan yardımcısı doğrudan yürütme kurulu tarafından seçilmiştir. Bölgesel kanunlar bölge meclisi tarafından çıkarılır ve meclis üyeleri tarafından kabul edilir. Oylama açıktan yapılır. Bölgesel seçimler genellikle Filipin Kongresinden çıkacak yasaya bağlı olarak genel seçimlerden (ulusal ve yerel) bir yıl sonra yapılır.
Dönem | Bölge Valisi | Vali Yardımcısı |
---|---|---|
1990-1993 | Zacaria Candao | Benjamin Loong |
1993-1996 | Lininding Pangandaman | Nabil Tan |
1996-2001 | Nurallaj Misuari | Guimid P. Matalam |
2001 | Alvarez Isnaji | |
2001-2005 | Parouk S. Hussin | Mahid M. Mutilan |
2005-2009 | Zaldy Ampatuan | Ansaruddin-Abdulmalik A. Adiong |
2009-2011 | Ansaruddin-Abdulmalik A. Adiong | Reggie M. Sahali-Generale |
2011-2019 | Mujiv S. Hataman | Haroun Al-Rashid Lucman II |
Yürütme yetkisi
ARMM Valiliğinin, tek meclisli bir bölgesel yasama meclisi vardı. Her seçim bölgesi bu bölgesel meclise 3 temsilci gönderiyordu. Meclis 6’sı Lanao del Sur (Marawi Şehri dahil), 6’sı Maguindanao, 6’sı Sulu, 3’ü Basilan ve 3’ü de Tawi-Tawi ilinden gönderilen toplam 24 temsilciden oluşuyordu.
Bölgesel Meclis ARMM Hükümetinin yasama organıydı. Meclis üyeleri 3 yıllığına seçiliyordu. Bir üye üst üste en fazla 3 defa seçilebiliyordu. Bölgesel Yasama meclisi, dış ilişkiler, ulusal savunma ve güvenlik, posta servisi, para basma ve maliye ve para politikaları, adalet, karantina, gümrük ve tarife, vatandaşlık, vatandaşlığa kabul, göç ve sınır dışı etme , genel denetim, ulusal seçimler, denizcilik, kara ve hava taşımacılığı, iletişim, patentler, ticari markalar, ticari unvanlar ve telif hakları, dış ticaret ve İslamiyetle ilgili konuların dışındaki alanlarda yasama yetkisine sahipti. 2019 yılının Ocak ve Şubat aylarında yapılan halk oylamalarının ardından ardından Bölgesel Meclisin varlığı sona erdi. Bu meclisin yerine kurulan Bangsamoro Özerk Meclisi ilk toplantısını 29 Mart 2019’da gerçekleştirdi.[8] [3d-flip-book mode=”fullscreen” id=”2068″][/3d-flip-book]